De reis van thee

We kennen natuurlijk allemaal het kopje thee. Sommige van ons weten zelfs al de grootste verschillen tussen zwarte, groene, witte, kruiden en rooibos thee. Maar waar begint thee nou precies en waar eindigt het? In deze eerste blog van SomeTea gaan wij in op de reis van thee. Verder stellen we de vraag: Hoe komt thee in Nederland?

  1. Geschiedenis van thee
  2. De landen en de soorten
  3. Hoe komt onze thee in Nederland

De geschiedenis van thee

De goddelijke keizer Shennong (beschermer van landbouw en voedsel) kookte een pot water.

Hij werd afgeleid door een futiliteit tijdens het koken en toen hij terugkeerde bij de pot rook hij een zeer aangename geur die uit de pot kwam. Hij keek in de pot en zag er bladeren in dwarrelen en het water had een bijzonder mooie gouden gloed gekregen. Zijn nieuwsgierigheid werd op de proef gesteld en hij besloot het water te proeven. Dit is de dag dat de thee werd ontdekt zou je zeggen. Dit verhaal wordt vaak voor waar genomen, helaas heeft het er alle schijn van dat er niks van waar is.

Om thee beter te leren kennen zullen we eerst kort in de geschiedenis moeten duiken van thee. Er zijn namelijk veel verhalen over het ontstaan van thee. De meest bekende zijnde

Thee, of preciezer de bladeren van de theeplant “Camellia sinensis”, werd al langere tijd gegeten in China. Zie het bijvoorbeeld als een Chinese groenteschotel met – in plaats van wortels – theebladeren. Deze traditie stamt terug tot ruim 2.000 v.C. Vervolgens werd rond het jaar 200

v.C. naar alle waarschijnlijkheid de traditionele wijze van thee drinken uitgevonden in China. In een latere blog gaat SomeTea in op hoe de thee geschiedenis is verlopen en hoe verschillende theetradities tot stand zijn gekomen.

De landen en de soorten thee

Thee is wereldwijd het 2de meest gedronken drankje, met alleen water voor zich. Het is daarom ook niet raar dat er over de hele wereld duizenden soorten thee en drinkwijzen zijn. In dit stuk gaan we in op de meest voorkomende theesoorten: Groene, zwarte, witte, rooibos en vruchtenthee

Groene thee

Groene thee, is op Matcha-thee na, de oudste vorm van thee. Hoe wij groene thee kennen stamt uit Japan. Rond de 14e eeuw kwam de traditie om theebladeren heel te laten trekken in je water. Deze thee komt direct van de theeplant Camellia sinensis, de bladeren zijn rijp tijdens de pluk en niet gefermenteerd. Hoewel deze traditie uit Japan stamt betekend dat niet dat de Chinese groene thee van een andere plant komt dan Japanse variant.

Zwarte thee

Zwarte thee stamt uit Indische Assam regio. Een Britse handelsman zocht naar een manier om thee te cultiveren buiten China (hier wordt in een latere blog op in gegaan). Tijdens deze zoektocht besloot hij de bladeren te oxideren, waardoor ze langer goed bleven. Dit was in die tijd heel belangrijk als je theebladeren van Azië naar Europa wilde verschepen. Ze bleven niet alleen langer goed, maar de thee werd ook sterker. Vanwege deze sterkere smaak hadden de Britten hier bijzonder veel goesting naar. Zo is ook de traditionele English Blend (of English Breakfast) ontstaan.

Witte thee

Witte thee is de meest verse variant van thee. Dit is gemaakt van de onrijpe bladeren van de theeplant. De smaak is erg delicaat en kan alleen vers gedronken worden, hoewel hier sommige theegiganten anders over denken. De origine van deze thee stamt uit China

Rooibos thee

Laten we voordat we beginnen aan de “theesoort” rooibos iets afspreken. Ik, de schrijver van deze blog, ben me volledig bewust dat rooibos officieel geen thee is. Echter vind ik als thee-innovator het helemaal niet belangrijk wat wel en wat niet officieel thee is. Rooibos is namelijk gewoon lekker en wordt in de volksmond gewoon als thee benoemd! Dus geen boze mailtjes SVP. Enfin waar waren we? Ohja, rooibos. Rooibos stamt uit Zuid-Afrika in de regio Cederberg. Het wordt gemaakt van de naalden van de Aspalathus linearis. De traditie rondom het drinken van deze stekels stamt waarschijnlijk uit de 19de eeuw.

Vruchtenthee

Vruchtenthee is een beetje de “Infant terrible” van de thee wereld. Dit komt omdat het, net als rooibos, geen thee is. Ook omdat de traditie om vruchtenthee te drinken van over heel de wereld stamt. Er is daarom ook geen duidelijkheid in waar het begonnen is, nog wanneer het begonnen is. Vruchtenthee is in het heden overal te drinken en de verschillende blends zijn oneindig.

Hoe komt thee in Nederland?

Hoe thee precies in Nederland komt is natuurlijk niet hetzelfde voor ieder zakje thee. In dit stukje gaan we daarom kijken hoe thee over het algemeen in Nederland beland. We kijken vanaf de Aziatische plantage tot aan het belanden in Nederland.

De thee wordt in Azië vers geplukt van de theeplant. De boeren plukken deze thee met de hand. Dit om het blad zo min mogelijk te beschadigen. Wanneer de boer zijn mand vol heeft brengt hij de thee naar de “theemeester”. Dit is een expert die precies weet hoe de verwerking van het blad hoort. De theemeester verspreid de balderen in een zonnekamer. Hier worden de balderen zongedroogd. Dit wordt gedaan om de oxidatie van de balderen te faciliteren (lucht toelaten zodat smaken vrijkomen). Vervolgens worden de balderen gecentrifugeerd, met als doel de balderen te kneuzen en meer smaak vrij te laten komen. Ten slotte wordt de thee verhit en geperst. Het persen van de thee doen ze om de smaken los te maken. Uit het persen komen schijven thee die klaar zijn voor export.

Thee komt in de meeste gevallen naar Nederland via de haven van Rotterdam. Schepen vertrekken met zeecontainers vanuit China (meestal bij Hong Kong in de buurt). De route die de schepen nemen naar Nederland is meestel de “zijderoute”, deze gaat vanuit China, langs India, bij Somalië naar boven en dan langs het Midden-Oosten af richting de middellandse zee.

De schepen komen uiteindelijk aan in Rotterdam en via deze haven wordt het gereden naar alle theegroothandels. In een latere blog gaan we in op hoe je nou weet of jouw thee wel zuinig en eerlijk is.